Zojuist las ik bij Madelon ( Granny's Place) het vreselijke verhaal over haar vriendin. Dit soort berichten zet me altijd aan het denken. ( niet goed voor me) Ik word er verdrietig van en tegelijk denk ik dan aan al die mensen die op hun manier verdrietig zijn. Door ziektes van zichzelf of dierbaren, verlies van dierbaren, het ver weg zijn van dierbaren of er gewoon even niet meer tegen kunnen na teveel tegenslag.
Mijn gedachten zijn bij:
Madelon ( Granny's Place)
Gea (moai âld)
Thea ( een trouwe klant)
Tineke ( mijn lieve vriendin)
Mevr. Punt ( een schat van een vrouwtje)
Carlien ( die haar familie weer voor langere tijd gaat verlaten)
en al die anderen die wel even een steuntje in de rug of een schouder kunnen gebruiken.
Leun maar even op mij.....
Hai Alma,
BeantwoordenVerwijderenIk heb dat ook.
Elke keer als ik weer zo'n verdrietig bericht lees voel ik de kippenval van mijn hoofd naar mijn tenen trekken en het komt dikwijls voor dat de tranen over mijn wangen rollen. Bij mij blijft zo'n bericht ook dagen in mijn hoofd rond spoken. En telkens bedenk ik me dan weer hoe goed wij het hebben, weinig tegenslag en op een paar kleine dingetjes na toch wel een goede gezondheid.
Probeer het toch maar een beetje naast je neer te leggen Alma, je kan nou eenmaal niet het wereld leed op je schouders mee dragen.
Liefs Sas
Hoi Alma,
BeantwoordenVerwijderenHet is soms vreselijk wat sommige mensen allemaal moeten doorstaan. En zo oneerlijk...
Lief van je om ze hier te benoemen. Je kunt niet meer doen dan er gewoon voor ze te zijn, wanneer nodig. Zorg alleen wel dat je er zelf niet te veel onder lijdt.
Wat ik zelf een mooi nummer vind is Leun op mij van ruth jacott. Zo gevoelig...
Veel sterkte met alles.
Groetjes
Bianca
Pier & Pol
Woondecoraties