Gedachten bij......

Zojuist las ik bij Madelon ( Granny's Place) het vreselijke verhaal over haar vriendin. Dit soort berichten zet me altijd aan het denken. ( niet goed voor me) Ik word er verdrietig van en tegelijk denk ik dan aan al die mensen die op hun manier verdrietig zijn. Door ziektes van zichzelf of dierbaren, verlies van dierbaren, het ver weg zijn van dierbaren of er gewoon even niet meer tegen kunnen na teveel tegenslag.
Mijn gedachten zijn bij:
Madelon ( Granny's Place)
Gea (moai âld)
Thea ( een trouwe klant)
Tineke ( mijn lieve vriendin)
Mevr. Punt ( een schat van een vrouwtje)
Carlien ( die haar familie weer voor langere tijd gaat verlaten)
en al die anderen die wel even een steuntje in de rug of een schouder kunnen gebruiken.
Leun maar even op mij.....

Zo tijd voor een vrolijker berichtje. Ik ben inmiddels alweer redelijk aan de slag. Ben nog wel moe, maar kan mezelf wat beter tot daden zetten. De winkel draait op volle toeren en ik merk dat het me weer energie begint te geven. Maar ja, met zoveel leuke dingen in het verschiet kon dat ook niet uitblijven toch. Voor meer hierover lees mijn andere blog

Zo ben ik thuis ook weer eens een beetje in de weer geweest. Ik heb een broertje dood aan huishouden, dus als ik eens flink uitpak moet daar wel iets tegenover staan:-))
Dus.... poetsen, ramen wassen en decoreren maar.
Zo heb ik al mijn vogelkooitjes ( intussen 8 stuks) in het midden van de kamer gezet en gehangen. Als een soort roomdivider, zeg maar. Ik vind het wel een grappig gezicht en het deelt onze lange woonkamer.

Een aantal weken terug had ik bij The old stuffshop prachtig kant gekocht om onder aan mijn rolgordijntjes te zetten.

En zo heb ik dan toch weer mijn beloning:-))

Genieten van een heerlijk schoon huis met weer eens wat anders.

Zomerdip!?

Kan dat ook!? Een zomerdip?
Al sinds we terug zijn van onze vakantie ben ik moe, lusteloos, heb geen zin en geen energie. Eerst dacht ik dat het kwam door de warmte, maar nu het al een tijdje minder warm is heb ik er nog steeds last van. Ik doe wat ik moet doen, niets meer en niets minder. Gelukkig heb ik wel plezier in die dingen die ik wel doe: m'n winkel en m'n gezin. Ik laat het maar een beetje over me heen komen en het gaat waarschijnlijk van zelf wel weer over. Er zijn ergere dingen, denk ik dan maar. Ik kan gelukkig ook nog wel genieten, m'n zoon die nu weer terug is na een paar dagen vakantie met z'n vriend, m'n lieve man en m'n dochter met wie ik zondag een hele dag ga stappen, die zes dozen met servies die ik net in de winkel gezet heb.... Ach en zo komen we dan die zomerdip vast wel weer te boven, toch??

Onze tuin....

...is heel erg hard aan onderhoud toe. Eerlijk gezegd ziet het er niet uit. Ik baal daarvan, maar we hebben gewoon de tijd niet. In september gaat de hele tuin op de schop en moeten we naar een wat minder onderhoudvragende tuin. Jammer, want ik hou zo van mijn bloementuin. alleen zijn die nu ver te zoeken. Voor de oplettende kijker valt er echter nog wel het een en ander aan schoonheid te ontdekken:

phloxen, ik ben er dol op.

Ook prachtig in combinatie met de kogeldistel.

Lavatera tegen het bakhuisje

De hortensia Annabelle doet het weer fantastisch dit jaar.

De mooie dame zit enigszins verscholen achter het groen.

Detail van de oude bank bij de voordeur.

En terwijl wij gistermorgen van een lekker ontbijtje zaten te genieten op het terras viel m'n oog steeds op dit plaatje....

Mijn enige roze stokroos ( de rest is allemaal lichtgeel:-( ) tegen een strakblauwe hemel!

Ook het frisse groen van de walnootboom doet het goed tegen dat blauw.

Ach en als je het zo ziet valt het wel mee met onze tuin. Ik zal jullie dan ook het grote geheel besparen. Vlak voor we er met de shovel doorgaan zal ik een foto maken van het geheel met direct er achteraan een foto van onze "nieuwe" tuin:-))  Nu nog even genieten van deze plaatjes en het mooie weer.

Toch een feestje!!

Wat was het jammer, hè, zondag. Maar toch een feestje vandaag, want wij zijn trots op "onze" jongens dat ze toch maar mooi 2e van de wereld zijn geworden. Niets beteuterde gezichten. Er kan er immers ook maar een tweede worden!!! Vandaag worden ze uitgebreid gehuldigd in Amsterdam en dat hebben ze verdiend. Ik hoop dat ze er zelf ook volop van gaan genieten.

JAAAAAAAAAAAA..

.. het is gelukt. Mijn God, wat was dat spannend!!!! Als ik een nagelbijtende voetballiefhebber was geweest dan had ik nu alleen nog een paar kootjes aan mijn handen. Tjonge, jonge, wat een wedstrijd. Maar wat geweldig!!! Wat een kanjers zijn het toch. En nu naar de FINALE. Wie zal het worden??? Spanje of Duitsland.

Ik weet nog de finales in '74 en '78. ( ja, zo oud ben ik al) Mijn vader was een echte sportfanaat en voetbal stond bovenaan. Dus alles wat voetbal was werd bekeken. Het is me dus met de paplepel ingegoten. Ik kan je nog ( bijna) alle spelers uit die tijd opnoemen:-)) En nu maken we het nog een keer mee. Laten we deze keer dan alsjeblieft die beker pakken. Drie keer is scheepsrecht, toch?

De klok kruipt langzaam naar half negen. Ieder uur neemt de koorts een graadje toe. Ik kan er niet meer omheen: De oranje-koorts heeft me onderhand aardig in z'n greep....
Ooo, als het toch eens zou lukken! Dan wordt het de derde keer ooit dat het Nederlands voetbalelftal in de finale van een WK staat!! Is het niet geweldig! We zijn er nu zo dichtbij, dat mag toch niet mis gaan.
Jongens allemaal kijken en duimen en juichen en.....